Ankara, Çankaya
+903124785250
fpi@foreignpolicy.org.tr

Kamu Diplomasisi ve Dijital Diplomasi

DPE Ortak Kuruluşu

Analiz – Aleyna Tunçbilek

Diplomasiden son derece farklı olan kamu diplomasisine Soğuk Savaş ürünü olmakla beraber Amerika Birleşik Devletleri’nin ürünü diyebiliriz. 1920 itibariyle kültürel propagandaya yatırım yapan Sovyetler Birliğinden daha iyi olduğunu söyleyen ve propagandanın kötü imajını vurgulayan Amerika Birleşik Devletleri halka karşı daha şeffaf olduğunu iddia ederek kamu diplomasisi kullanmaya 1960larda başladı. Hedef kitlesi, aktörleri ve strateji faktörleriyle diplomasiden oldukça farklı olan kamu diplomasisi dünyaya kendi bakış açınla hikayesini anlatmak için fırsat verdi. Propagandadan tamamıyla farklı olduğu ise herkes tarafından kabul görmemekle beraber kamu diplomasisi propagandanın yeni ambalajlı hali olarak bazı kaynaklarda ve hafızalarda kalıyor. Aksi görüşteki düşünürlere  Nicholas Cull)göre ise karşılıklı etkileşim, hatalardan ders çıkarma gibi ögeler barındırdığı için propagandadan oldukça farklı sayılıyor.  Eğitim ile zihinlerde ve kalplerde yer edinmenin de bir parçası olduğu kamu diplomasisinin uzantısı olarak dünya üzerine birçok kurum mevcut. Kamu diplomasisinin liberal devletlerde demokrasiyi yaymak ya da rüşvet, sahte haber gibi unsurlarla otoriteyi arttırmak yoluyla yumuşak ve keskin güç ayrımını da dikkatimize getiriyor. Kore dalgası ve Çin’in Avustralya üzerinde kullandığı keskin güç bu konuda gayet canlı örnekler olarak karşımıza çıkıyor. Kamu diplomasisini ayrıca geleneksel ve yeni olarak ikiye ayırabiliriz. Devletin ana aktör olduğu, yumuşak gücün etki olduğu geleneksel kamu diplomasisi ve devlet dışı aktörlerin, organizasyonların, bireylerin aktör olduğu disiplinlerarası, dijital, yeni kamu diplomasisi ayrımı başta değindiğim faktörlerle birbirinden ayırılabilir. Kamu diplomasisinin başarısını ölçmek, kavramsal olarak fazla isme sahip oluşunun akademik rahatsızlığı ve başarı kazandıkça gerçek diplomasinin alanını sınırlamaya başlayan kamu diplomasi bu gibi problemlere de sahiptir.

Yakın tarihlerde arz ettiği önem yeni fark edilmeye başlanmış olan dijital diplomasi Corneliu Bjola tarafından sosyal medyanın diplomatik amaçlar için kullanılması şeklinde tanımlansa da Eytan Gilboa tarafından daha geniş bir şekilde bilgi ve iletişim teknolojilerinin diplomatik pratikler üzerindeki etkisi olarak tanımlanıyor. Yeni bir diplomasi çeşidi olmayan dijital diplomasi, diplomasinin dijitalleşmesidir. Diplomasinin iletişim, temsiliyet, bilgi toplama ve müzakere olmak üzere genel dört işlevini dijital diplomasinin işlevlerinde dijital stratejik iletişim yani devletler, devlet dışı aktörler ve bireyler arasındaki iletişimi sağlamak olarak görüyoruz. Dijitalleşen kamu diplomasinin yeni bir imaj oluşturmak için bir fırsatı oluyor. Dijital diplomaside temsil edilmek henüz tüm devletlerin gayesi olmasa da örnekleri var. Buna rağmen devletler stratejik iletişim departmanları konusunda daha gelişmiş görünüyor. Kamu diplomasisinde gördüğümüz başarı ölçüm sorunu, orijinallikten uzak olmak, devletlerin bu alana yaklaşımlarının standart olmaması, kavram kargaşası ve son olarak dijital dünyanın illegal yapılanmalar aracılığıyla terör propagandası içinde kullanılabiliyor oluşu problemleri var. Bu problemlerin çözümü muallak olsa da dijital diplomasinin geleceği siber alanın güvenliğine ve yapay zekanın diplomaside gelişmesine bağlı görünüyor.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir